อีกสี่วัน...

posted on 15 Dec 2009 07:45 by khanomping

 

จะสอบไฟนอลเสร็จ ...

จะได้กลับเมืองไทย ...

 

ไม่ไหวแล้ววว .. T^T

ผิงไม่ไหวแล้วจริงจริ๊ง .. ทำไมเอมันช่างได้ยากได้เย็นเช่นนี้นะ? แล้วทำไมข้อสอบมันถึงยากนัก? อ่านยังไงก็ไม่เข้าหัว? กรี้ดดดดด

ไบโอ คะแนนรวมทั้งหมด 394.5 จาก 440 .. A คือ 396 ... ฆ่ากันเลยดีกว่า 1.5 คะแนน แล้วชั้นจะไปเอามาจากไหน? .. 89.679% .. ถ้า 90% ก็ได้แล้ว .. นับเป็นเปอร์เซ็นต์ก็ไม่ได้อีก ต้องนับเป็นคะแนนอย่างเดียว .. หนึ่งจุดห้า คะแนน ขอได้มั้ยคะเนี่ย จะเอแล้ว T^T กรี้ดดดด

 

เหลือสอบอีกสามตัว สามวัน .. แล้วเราก็จะลัลล้าไปเมืองไทย

เวลานี้อาทิตย์หน้า ผิงผิง จะนั่งกินส้มตำไก่ย่าง หมูน้ำตก อย่างเอร็ดอร่อยอยู่เมืองไทย .. อ้าก ... Can't wait man !!

 

อยากกลับบ้านนนน

ใครคิดถึงบ้าน ยกมือขึ้น !!

 

สงคราม Lady Gaga

posted on 15 Nov 2009 09:25 by khanomping

 

อาทิตย์ที่แล้ว ... มีประกาศว่า Lady Gaga จะมา Concert ที่มหาลัยค่ะ .. มหาลัย Purdue ที่แสนจะบ้านนอก อยุ่ท่ามกลางไร่ข้าวโพดและถั่วเหลือง .. แต่ Lady Gaga !! เจ๊แกจะมา !!!

ข่าวนี้กระหึ่มและครึกโครมทั่วมหาลัย ทุกคนต่างตื่นตัว รอคอยเวลาที่ตั๋วจะเปิดขาย .. แน่นอนว่า ผิงและเพื่อนๆ ก็รอเหมือนกันค่ะ .. ตั๋วเปิดขายเมื่อวันศุกร์ที่เพิ่งผ่านมาค่ะ เริ่มเปิดขายทั้งหมดสิบโมงเช้า มีทั้งหมด 6,000 ใบ เปิดให้นักเรียน 3,000 ใบ ส่วนอีกครึ่งที่เหลือขายให้คนนอกมหาลัยค่ะ ... ราคาตั๋วก็ใบละประมาณสี่สิบดอลล่า .. แน่นอนว่าถูกมากมาย ถ้าเทียบกับราคาปกติ

ตอนแรก นั่งคุยกันกับเพื่อนว่า เนี่ย เดี๋ยวค่อยไปยืนรอต่อแถวตอนตีสามแล้วกัน .. คิดว่าไงๆ ก็คงได้เป็นคนต้นๆแน่ๆเลย ... หึหึ ... ทุกอย่างไม่คิดไม่ฝันค่ะ.. ตอนประมาณสามทุ่ม ได้ข่าวมาว่า มีคนเริ่มเข้าแถวรอกันแล้ว ตั้งแต่บ่ายโมง !! โอ้ แม่เจ้า .. ทำไงดีล่ะ?

ตัดสินใจตอนนั้่นเลยค่ะ .. ไปยืนรอกันดีกว่าพี่น้อง ... ห้าทุ่ม ให้เพื่อนสองคนไปยืนรอก่อน .. แล้วผิงกับเพื่อนอีกคนจะไปรับช่วงต่อทีหลัง เพราะว่าขออาบน้ำก่อนแปปนึง .. อยากจะบอกว่า ณ เวลานั้น มีคนเอาหมอน ผ้าห่ม ทุกอย่างอ่ะค่ะ มาปูนอนกัน แถวยาวก่อนหน้าพวกผิง เป็นร้อยคนแล้ววว

ไม่อยากจะบรรยายเลยว่าอากาศคืนนั้น มันหนาวได้ใจขนาดไหน .. เกือบศูนย์องศาค่ะพี่น้อง .. แม่เจ้าาา .. พวกผิงมารับช่วงต่อจากเพื่อน ตอนเที่ยงคืน แล้วให้พวกนั้นไปนอน .. คืนนั้นเป็นคืนวันพฤหัส วันศุกร์มีเรียน แต่.. ไม่หวั่นแม้หนาวมาก .. ยังไงก็ต้องดูห้ายด้ายยยย ...

รอท่ามกลางความหนาวเย็น ซื้อช็อคโกแล็ตร้องมากินแต่ก็หายอุ่นในชั่วพริบตา .. นั่งเล่นคอม แต่พิมพ์ต่อไปไม่ไหว เพราะมือชา .. อยากจะนั่งก็เย็นก้น เพราะดันลืมหยิบผ้าห่มมา .. ผิงกับเพื่อนอีกคน นั่งท่ามกลางความหนาวเหน็บได้แค่ ชั่วโมงกว่าๆเกือบสองชั่วโมง ก็หอบตัวเอง ไปนั่งในตึกที่ใกล้ๆที่นั่งรอค่ะ .. 

หลับๆตื่นๆอยู่ในนั้น จนกระทั่งตีห้า .. เพื่อนก็มารับช่วงต่อพอดีค่ะ .. ผิงกับเพื่อนก็เลยได้ไปนอน .. ปล่อยให้พวกนั้นอยู่กันต่อไปปป ..

หลับเป็นตาย จนกระทั่งเก้าโมงครึ่ง .. นาฬิกาปลุกดังอยู่ครึ่งชั่วโมง ไม่มีใครได้ยิน.. โดดเรียนไปสองวิชา .. ลุกไม่ไหวจริงๆนะคะ ... 

สิบโมงเดินไปหาพวกที่เหลือ ให้พวกนั้นไปนอน ส่วนพวกเรานั่งเฝ้าต่อ .. โอ้วเย แถวยาวมากกก .. คนโผล่มาจากไหนไม่รู้ ซักสองสามร้อยคน มาแทรกๆอยู่ข้างหน้ากลุ่มของพวกผิง .. เจ็บปวดมากก ... 

ยืนด้วยความกระวนกระวาย กลัวไม่ได้ตั๋ว .. เมื่อยก็เมื่อย.. กระเป๋าก็หนัก .. แถมผิงเนี่ย มีสอบตอนสิบเอ็ดโมงครึ่งด้วย .. แต่คลาสนีิชิว ง่ายยย .. ยืนรอจนกระทั่งสิบเอ็ดโมง ก็ต้องไปเรียนค่ะ .. เรียนเสร็จตอนเที่ยงครึ่ง .. รีบโทรหาเพื่อนทันดีทันใด .. "เป็นไงวะ? ได้ตั๋วยัง"

หึหึ ... ยังไงรู้ไหมคะ?

ไม่ได้ !!! เราไม่ได้ตั๋วค่ะ !!!

รอมาสิบสองชั่วโมง ท่ามกลางความหนาวเหน็บ !! อดได้ตั๋ว ... ขายหมด !! Sold Out !!

เจ็บปวดมากกกก

คิดว่าพวกผิงเจ็บปวดแล้วใช่มั้ยคะ .. มีรุ่นพี่คนนึง เจ็บปวดกว่าผิงอีก .. เจ๊เค้ามารอตั้งแต่หนึ่งทุ่ม ยังไม่ได้เลย .. มิหนำซ้ำ ประตูนี่ขายตั๋วเนี่ย ปิดตรงหน้าเค้าเลยค่ะ .. เศร้าแทนจริงๆ ..

ตอนนั้นเซ็งมากค่ะ พูดไม่ออกบอกไปถูก แถมผิงมีเรียนต่อยันห้าโมงครึ่ง .. อยากโดดใจจะขาด แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะเป็น Lab แถมยังมี Quiz .. ได้ไปทำ แต่ทำไม่ได้ .. ฮ่าฮ่า

 

หลังจากเศร้าไปได้หนึ่งเฮือก พวกเราก็นึกขึ้นได้ว่า .. มันยังมีตั๋วขายอีกนี่หว่า สำหรับคนข้างนอก !! คราวนี้ ขายออนไลน์ค่ะ .. พวกเราก็ใจชื้นขึ้นมาค่ะ ว่าสงสัยอาจจะได้แน่ๆเลย ...

ตั๋วเปิดขายออนไลน์ตอนสิบโมงเช้าวันเสาร์ .. พวกเราก็จัดการตั้งนาฬิกาปลุกเสร็จสรรพ .. สิบโมง ต้องซื้อ !!! 

นั่งกันครึ่งหลับครึ่งตื่นตอนสิบโมง (เอาจริงๆผิงไม่ได้ตื่นหรอก ตื่นไม่ไหว เพื่อนเป็นคนตื่น) .. ปรากฏว่า มันซื้อไม่ได้ค่ะ !! ถ้าให้เดากันล่ะก็ .. มันต้องหมดอีกแล้วแหงๆเลย .. จะเร็วกันไปไหนเนี่ย? ... 

สรุปสุดท้ายหลังจากที่พล่ามมายาวนานก็คือ .. ไม่ได้ตั๋ว อดหลับอดนอน เรียนก็ไม่ได้ไปเรียน .. แย่มาก .. วันหลังนะ ถ้ามีใครดังๆมาที่มหาลัยอีก จะมาเฝ้าตั้งแต่สิบโมงเช้าของวันก่อนจะขายตั๋วเลยค่ะ .. ให้มันรู้ไปว่าจะไม่ได้ .. ฮ่าฮ่า

 

เป็นบทเรียนชีวิตอย่างนึง ..โอ้วเย

SURPRISE !!!

posted on 03 Oct 2009 00:18 by khanomping

 

เมื่อวานนี้ มีเรื่องเซอร์ไพรส์หลายเรื่องค่ะ จะเล่าให้ฟังเป็นเรื่องๆแล้วกัน

 

เย็นวันพฤหัสของวันที่ 1 ตุลาคม

วันนี้เป็นวันที่สอบเสร็จค่ะ หลังจากทนเจ็บปวดกับการอ่านหนังสือมาเป็นเวลาร่วมสามอาทิตย์ ไม่ได้หลับนอนเต็มอิ่มมานานเท่าไรแล้วก็เริ่มจะจำไม่ได้ ... เย็นนั้น ขยับไปอย่างเอื่อยๆเฉื่อยๆค่ะ พอไม่ต้องปั่นอ่านหนังสือ ก็เหมือนชีวิตมันไร้สาระขึ้นมาทันทียังไงอย่างนั้น .. ด้วยความที่ทุกคนว่าง ไม่รู้จะทำอะไรกันดี เลยแยกย้ายกันขึ้นห้องเร็วซักวันค่ะ .. กะว่าวันนี้ นอนเร็วแน่ๆ

ผิงไขประตูห้องตัวเองเข้าไป เก็บของ ส่องกระจกเล็กน้อย ... ผิงมองตรงโต๊ะเครื่องแป้ง แล้วคิดในใจว่า ทำไมโต๊ะตูดูโล่งๆฟระ? ก็ไม่ได้นึกไรมาก คงคิดไปเอง .. เก็บของซักพัก ก็หันกลับไปอีกที ... ต้นไม้ชั้นหายไป !!! มีดินหล่นอยู่ที่พื้น เรื่อยไปจนถึงหน้าประตู ... หายไปไหนวะ? .. เดินวนหารอบห้องค่ะ ตูเสื้อผ้า ในเกะ ลิ้นชัก ... ไม่มีง่าาาา .... เครียดแสส

ตอนแรกที่ไม่เห็นต้นไม้ นึกในใจว่า รูมเมทเอาไปโยนทิ้งแล้วป่ะวะ? ตัดสินใจโทรหานาตาชา เพื่อนสนิทที่อยู่หอเดียวกันค่ะ .. มันก็บอกว่า ใจเย็นๆ เดี๋ยวมาช่วยหา ... ตอนนั้นคิดแล้วว่า โดนขโมยแน่ๆ แต่แบบ ไอ่เ-หี้-ย ที่ไหนวะ มันอยากได้ต้นไม้ที่ไม่มีค่าอะไรเลย ยกเว้นในวิชาพฤกศาสตร์ ซึ่งมีค่าสิบคะแนนวะ? คือผิงนั่งก่นด่าในใจ ขโมยแม่งบ้าได้อีก ...

ณ วินาทีนั้น จิตตกได้อีกค่ะ คือผิงจะ break down แล้วอ่ะ .. สอบสองอาทิตย์นี้มา ก็เครียดสติแตก ไม่พอสอบตกไบโอมิดเทอม แย่กว่านั้น คือต้นไม้มาหายในคืนวันเกิดตัวเองอ่ะค่ะ ... นั่งก่นด่าชีวิตอยู่พักนึง ก็เลยตัดสินใจโทรหาเพื่อนที่เมืองไทย .. สามคนไม่มีใครรับสายกุเลย จนคนที่สี่เนี่ยแหละ ... ที่จริงอยากโทรหาแม่มากกว่าค่ะ แต่ถ้าโทรเนี่ย มีร้องไห้แหงๆเลย ... คุยกับเพื่อนที่เมืองไทยแปปนึง นาตาชาก็มาหาที่ห้อง ค่ะ .. ผิงก็วางสายไป

เดินเล่าเรื่องให้นาตาชาฟัง .. ยิ่งเล่ายิ่งเครียดค่ะ .. คือ ทำไมต้องเป็นกู? ประมาณนั้น ... เล่าไปเล่ามา ปล่อยโฮออกมาเลยค่ะ break down ขั้นรุนแรงงง .. นาตาชาตกใจมากก

ระหว่างที่ผิงกำลังพยายามเช็ดน้ำตา อยู่ดีๆก็มีคนมาเคาะประตูห้องค่ะ .. ผิงให้นาตาชาเปิดประตูให้ เพราะสภาพตอนนั้นมันน่าอนาถมาก .. นาตาชาเปิดประตูออกไป แล้วก็พูดเหมือนกับแบบว่า ไหนวะ? อะไรประมาณนี้ .. ผิงก็นึกในใจอีก โห นี่ขโมยต้นไม้ไม่พอ ยังจะมาเคาะประตูแกล้งกันอีกหรอ? ...

อยู่ดีๆ ข้างนอกมันก็เสียงดังขึ้นค่ะ ก็เลยตัดสินใจเปิดออกไปดู หลังจากเช็ดน้ำตาหมดแล้ว .. ก็เห็นพวกเพื่อนๆกลุ่มคนไทยยืนเกาะกลุ่มกันอยู่ค่ะ .. ผิงก็ยืนมอง นึกในใจอีก .. นี่นาตาชามันโทรเรียกมาหมดเลยหรอวะ แค่ต้นไม้ชั้นหายเนี่ยนะ? .. กำลังจะอ้าปากเรียกอยู่แล้ววว ... พวกนั้นก็เดินมากันค่ะ ..

 

 

คนนึงถึงเค้ก .. อีกคนถือต้นไม้ของผิงที่หายไป แล้วที่เหลือตะโกนแฮปปี้เบิร์ดเดย์ค่ะ .. break down รอบสอง ... ผิงทรุดลงไป แล้วนั่งร้องไห้เลยค่ะ .. แบบปล่อยโฮ ไม่สนใจอะไรแล้ว ... คนอื่นมันก็ตกใจกัน .. แกเป็นอะไร ประมาณนี้ .. ผิงพูดได้คำเดียว "พวกมึงทำกับกูแบบนี้ได้ยังไง?" ฮ่าๆๆๆ 

ร้องไห้เสร็จ มันก็มาโอ๋ๆกัน กอดไปคนละทีสองที .. จากนั้นก็นั่งกินเค้กกันค่ะ .. นาตาชามันก็หยิบของขวัญออกมาให้ .. คือเมื่อวันพุธเย็น ผิงบอกพวกนั้นว่า อยากได้กระเป๋าตัง แล้วผิงก็ไม่คิดว่า มันจะมีปัญญาไปหาซื้อกันได้อยู่แล้ว เพราะว่า มันก็นะ จะไปกันยังไง? .. แต่มันอุตส่าห์ไปหาซื้อกันมาให้อ่ะค่ะ .. ขอบอก ซึ้งมากกก ..

 

พวกนั้น เซอร์ไพรส์ได้เจ๋งมากค่ะ .. ผิงไม่รู้เรื่องเลย ว่ามันเตรียมการกันไว้อ่ะ ... คือเนียนจริงๆ แล้วที่จริงแล้ว ผิงก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะมีเซอร์ไพรส์ให้อยู่แล้ว เพราะก็เพิ่งจะทำให้ลูกท้อ เพื่อนอีกคนไปเมื่อไม่ถึงเดือนที่แล้วเอง ... ทำเอาผิงร้องไห้เลย สุดยอดอ่ะ.. ที่สำคัญ คือผิงไม่คิดว่ามันจะเล่นกันตอนเที่ยงคืนไงคะ ผิงคิดว่า ถ้าจะเล่นก็คงเล่นวันที่สองมั้ง เอิ๊กๆ 

อยากบอกว่า รูมเมทผิงก็ร่วมมือกะเค้าด้วยนะคะ ฮ่าๆ .. เป็นผู้ไขประตูให้ ฮาดี ..

เพื่อนๆเล่าให้ฟังว่า เตรียมกันเป็นอาทิตย์ คิดแผนอย่างดี เพราะว่าก็นะ ผิงก็ชอบเซอร์ไพรส์คนอื่นเหมือนกัน ถ้าไม่เนียน ผิงก็รู้แน่ๆอ่ะค่ะ .. แล้วมันอยากจะทำให้ผิงตกใจใช่มั้ยคะ พวกนั้นก็ปรึกษากันว่า ของที่ผิงหวงมากที่สุดคืออะไร .. มันบอกว่า ตอบได้โดยไม่ต้องคิดเลยว่า ต้นไม้ .. ผิงหนักขนาดนั้นเลยหรอคะ?

 

ครั้งนี้ ขอบอกว่า ประทับใจจริงๆ .. เสียใจนิดหน่อยที่ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ในวันเกิด แต่ว่าวันเกิดสิบแปดปี ครั้งนี้ คงต้องจำไปจนวันตายแหละค่ะ .. เล่นกันซะแรงเลย ..

รู้สึกขอบคุณเพื่อนๆพวกนี้มากมาย .. ลงทุนจริงๆนะ ประทับใจอย่างแรงงง ขอบคุณสำหรับทุกคำอวยพรด้วยค่ะ ขอบอกว่า แค่จำได้หรือแค่เจียดเวลามาพูดนิดนึง ก็ดีใจมากมายแล้ววว ... ที่สำคัญที่สุด ขอบคุณป๊าม้าแหละค่ะ ถ้ามีไม่มีป๊าม้า ก็คงไม่ได้เกิดมาแน่ๆเลย  

ที่จริงตอนแรกกะไม่เขียนถึงวันเกิดแระ แต่ว่า อดไม่ได้จริงๆค่ะ ... อยากบอกเล่า เผื่อใครจะเอาวิธีนี้ ไปแกล้งเพื่อนบ้างค่ะ อิอิ

 

ปล. ต้นไม้กลับมาแล้วล่ะ ฮ่าๆ

ปปล. อยากอัพรูปให้ดูนะคะ แต่เป็นไรไม่รู้ อัพไม่ได้ ขออภัยจริงๆ


edit @ 3 Oct 2009 01:21:17 by PINGPING