เมื่อวานนี้ เป็นวันแห่งความซวยโดยแท้เลยค่ะ 

 

หลังจากเมื่อวันก่อน โดนทอร์นาโดฮิตไปแล้ว โชคดีที่ไม่มีใครตาย ไม่มีอะไรเสียหาย ก็ถือว่าเป็นโชคดีไปวันหนึ่งค่ะ ... แต่เมื่อวานนี้ ตอนกลางวัน มันก็ปกติดีเหมือนวันอื่นๆนั่นแหละ .. แต่ตอนกลางคืน คือตอนไคลแมกซ์ค่ะ ฮ่าๆ

ตอนกลางคืน ทางมหาลัย จัดให้ไปซื้อของที่ Target ค่ะ มันก็คือห้างสรรพสินค้าดีๆเนี่ยเองแหละ คล้ายๆ เซ็นทรัล เดอะมอลล์ หรืออะไรทำนองนี้ .. มีรถบัสจัดให้ตั้งแต่เวลา สี่ทุ่มครึ่งถึงตีสองค่ะ .. พวกผิงก็ตัดสินใจไปตอนสี่ทุ่มครึ่งนะ เพราะนี่ก็เร็วสุดแล้ว...

ณ เวลาสี่ทุ่มครึ่ง พอมายืนรอที่ป้ายรถเมล์ (ฟังดูเมืองไทยอย่างแรง) .. โอ้วจอร์จ ประชาชีนับล้านค่ะ แบบว่าแถวยาวเหยียด กระจุกๆกันอยูเพียบ .. พวกเราก็แบบ มองหน้ากันตาปริบๆ วันนี้กุจะได้ขึ้นม้ายยยย ... 

รถบัสคันที่หนึ่งผ่านไป กุขึ้นกันไม่ทัน

คันที่สองผ่านไป คนเต็ม

คันที่สามผ่านไป มันไม่ยอมให้ขึ้น

คันที่สี่เลียบเข้ามา ยัดไม่ลง ..

พวกเราก็ยืนตากลมรอกันต่อไป .. ทันใดนั้นเอง !!

ซู่ๆๆๆๆ ฝนแม่งตก !! ตกหนักด้วยนะ แล้วเมื่อคืนก็โง่ไม่ได้เอาร่มไปด้วยไงคะ .. ดีหน่อยที่เพื่อนเอาร่มไป เราก็แบ่งๆกัน ยืนอยู่ในร่ม .. 

ซักพักหนึ่ง ฝนแม่งก็ตกหนักขึ้นเรื่อยๆ พอดีว่าหอของเพื่อนอยู่ใกล้ๆ ก็เลยคิดว่า เดี๋ยววิ่งไปเอาร่มกันดีกว่า .. ผิงกับเพื่อนก็วิ่งไปเอาร่มมาค่ะ .. เสร็จสรรพเรียบร้อยสวยงาม ทุกคนต่างรักผิงและเพื่อน เพราะพวกเราเอาร่มมาแบ่งปันกัน .. 

ในที่สุด .. คันที่ห้าก็ผ่านมาค่ะ .. คิดว่าขึ้นได้ล่ะสิ .. เข้าใจผิดแล้วค่ะ เราก็ยังคงต้องรอกันเหงือกแห้งต่อไป

ระหว่างรอคันที่หกนั้น ซึ่งคาดว่า จะเป็นคันสุดท้ายที่จะรับไป Target เพราะว่าคนก็เหลือไม่เยอะแล้ว .. ผิงก็คลำหามือถือในกระเป๋าค่ะ .. คลำซ้ายคลำขวา กระเป๋าหน้าท้อง กระเป๋ากางเกง กระเป๋าสะพาย .. ไม่มี !!

เวรแล้ว มือถือตูหาย เพิ่งซื้อได้ไม่ถึงเดือนเลยนะเว่ย  !! ณ เวลานั้น เจ็บปวดมากมายค่ะ .. ตัดสินใจเดินกลับทางเดิม หาดู แต่ว่าไม่เจอ .. โทรเข้ามือถือก็ไม่มีคนรับ ..

ระหว่างที่กำลังกระวนกระวายอยู่ รถบัสคันที่หกก็มาค่ะ ผิงก็แบบ รอขนาดนี้แล้ว ขึ้นเห่อะ .. ตอนเวลานั้นก็เที่ยงคืนแล้ว ใครมันจะมาเอามือถือก็ให้รู้ไป .. 

พอไปถึงห้าง เค้าบอกว่า มีเวลาสิบห้านาที ก่อนห้างปิด .. อ้าวชิบหาย พวกกุเพิ่งมาถึงนะ .. ตอนนั้นก็สปริ้นท์กันทันที วิ่งพล่านกันทั่วห้าง หาของๆๆๆ 

ซื้อของเสร็จสรรพ ก็ถึงเวลากลับหอ .. ตอนกลับแม่งก็นะ พอกัน คนเยอะชิบบ แต่ก็ได้ขึ้นตอนคันที่สองค่ะ .. พอลงจากรถปุ๊ป เราก็เอาของไปเก็บกันค่ะ ผิงก็เอาของกองๆไว้ที่หอเพื่อนก่อน แล้วก็เดินงมหากัน .. ตามทางเดินก็ไม่เจอค่ะ ตอนแรกว่าจะถอดใจแล้ว แต่ก็ตัดสินใจ ไปถามคนตรงเค้าเตอร์ .. เจอค่ะ !! ดีใจโพดๆ

ตอนนั้นก็เป็นเวลาประมาณตีหนึ่งกว่าๆแล้วค่ะ .. ก็เลยเดินกลับหอ .. อาบน้ำอะไรเสร็จสรรพ ก็จัดการชาร์จมือถือ .. เอิ่ม .. มือถือเปียก เปิดไม่ได้ค่ะ  !! ปุ่มก็กดไม่ได้ .. ตอนนั้นเหนื่อยเกินว่าจะทำอะไรทั้งสิ้น เลยตัดสินใจ นอนดีกว่า ช่างหัวแม่ง .. ทำนองนั้น .. มาเปิดดูอีกทีตอนเช้า .. ใช้ได้แล้วค่ะ แต่ยังมีบางปุ่นที่ยังกดไม่ได้ หรือกดแล้วมีตัวอื่นติดมาด้วย .. แต่ก็โอเคนะคะ อย่างน้อยก็ได้มือถือคืน แล้วก็ใช้ได้ ถึงจะยังไม่ปรกติเหมือนเดิมก็เถอะ ..

ถึงวันนี้จะเป็นวันแห่งความซวย แต่ที่จริง ในช่วงความซวย ผิงก็เห็นสิ่งดีๆนะคะ

  • ระหว่างที่ฝนตก ทุกคนเปียก แต่คนที่มีร่มทุกคนก็ชวนให้คนไม่มีร่มมาอยู่ด้วยกัน มันทำให้พวกเราใกล้ชิดกันอีกเยอะเลย ถ้าหากไม่เพราะว่าฝนตกและกลัวเปียก ก็คงไม่ได้คุยกันแน่ๆเลยค่ะ
  • ตอนมือถือหาย ถึงแม้จะโคตรดึก และก็โคตรเหนื่อย แต่เพื่อนของผิงก็ช่วยหา โดยไม่บ่นเลยค่ะ ถึงจะรู้จักกันไม่ถึงอาทิตย์ แต่ก็เห็นว่าเค้ามีน้ำใจจริงๆนะ
  • มือถือหาย สอนให้รู้ว่า ไม่ควรใส่มือถือเอาไว้ตรงกระเป๋าหน้าท้องค่ะ ฮ่าๆ
  • คนเยอะมาก สอนให้รู้ว่า แกควรจะไปรอรถก่อนเวลานานๆ ถ้าหากอยากจะไปเร็ว
เป็นประสบการณ์ที่ดีทีเดียวค่ะ พอมองไปแล้ว มันก็สนุกดีนะ .. ตอนนี้แอบไม่ดีอยู่อย่างเดียว มือถือยังไม่หายต๊องเลยง่ะ ฮ่าๆ


ปูลู. เมื่อวานโดนเต่าทองกัดแหละค่ะ เพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าเต่าทองมันกัดด้วย !!



Comment

Comment:

Tweet

เพื่อนแท้ วัดได้ในเวลาที่เหนื่อยสุดและหิวสุด เพราะนิสัยดั่งเดทจะถูกแสดงออกมา

งืม เต่าทองนี่มีหลากหลายชนิดจริงๆ ขี้เกียจจำลายบนหลังมัน

#5 By โลกมืด on 2009-08-27 01:22

ว้าวๆๆๆ ในความซวยยังมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นจริงคร้าbig smile

ขอบคุณที่แวะไปที่บล็อกนะคะ confused smile

#4 By Nart on 2009-08-23 12:19

ยินดีที่ได้รู้จักนะึคะ แุึถวที่บ้านยูนานๆครั้งก็จะมี
ทอร์นาโดผ่านมาเช่นเดียวกันค่ะ แต่โชคดีที่ทุกครั้ง
ที่บ้านยูไม่เคยเข้าใกล้แบบตรงๆ

เพิ่งรู้เช่นกันค่ะว่าแมลงเต่าทองก็สามารถกัดคนได้sad smile
น่ากลัวนะคะ้เนี้ย

#3 By yukichi on 2009-08-23 11:25

สิ่งดีๆ เพิ่มอีกข้อ

เวลารอรถเมล์ อย่ายิ้ม เดี๋ยวเหงือกแห้ง big smile

ความลำบากพิสูจน์รักแท้ครับ

อืม.. จะแนะนำว่า..มือถือเปียกอย่าเปิดปุ่ม on นะ ปิดเครื่องแล้วแช่ข้าวสาร.. (หาได้มั๊ย)
ชั้นว่าอารมณ์นั้นคงไม่มีใครเอามือถือแกหรอก
คงแบบหลบฝนกันสุดชีวิต

แกน่าจะเอาไดร์เป่าตอนแรก
มันก็ช่วยได้นะ

ระวังทอร์นาโดพัดปลิวนะแก
ฮ่าฮ่า

#1 By BLUE. on 2009-08-22 18:03