เวลาที่เราไม่รู้ว่าจะกินอะไรดี หรือไม่มีอะไรกิน .. สิ่งที่ควรทำ ก็ควรบุกบ้านเพื่อน .. จริงมั้ย?

 

พฤหัสบดี 27สิงหา09

ณ เวลาสี่โมงครึ่ง ขณะที่กำลังนอนเกลือกกลิ้งอยู่ในตึกเรียนของเพื่อน ระหว่างที่รอมันเรียนเสร็จ

โทรศัพท์:

ผิง: แก วันนี้มากินข้าวด้วยกันเปล่า กินไหนดีวะ

เพื่อน1: ตอนนี้เราอยู่บ้านแล้วอ่ะ ว่าแต่ว่าจะไปกินที่ไหนล่ะ

ผิง: เออนี่แก .. บ้านแกว่างป่ะ? ไปกินข้าวบ้านแกได้มะ ที่บ้านมีไรกินมั่ง

เพื่อน1: เอ่อ ก็มี ไข่ กิมจิ มิโสะซุป เต้าหู้ กุนเชียง เนื้อ หมูยอ ไช้เท้าดอง .. จำไม่ได้แล้วหว่ะ

ผิง: แก .. พวกชั้นไปกินข้าวบ้านแกนะ ..

เยี่ยงนั้นเอง ผิงก็จัดการเชิญตัวเองไปกินข้าวบ้านมันค่ะ

ตอนแรกนั้น ว่าจะไปกันแค่สามคน ถ้ารวมตัวเจ้าของบ้าน มันก็เป็นสี่คนค่ะ .. แต่ด้วยความที่แบบว่า เป็นคนมีเพื่อนเยอะ เพื่อนรักเพื่อนหลง ฮ่าๆๆ .. ก็เลยมีเพื่อนๆคนอื่นๆ ส่งเมสเสซ มาถามว่า กินข้าวยัง? .. แบบนี้จะเหลือเรอะ .. สุดท้าย จากการไปกินกันสี่คน มันกลายมาเป็นแปดคนค่ะ

ที่จริง นัดเวลากับเจ้าของบ้านเอาไว้ บอกว่า ไปถึงบ้านมึงก่อนหกโมงแน่ๆ .. แต่ก็นะ .. ไอ่เจ้าของบ้าน มันดันไม่มีหม้อหุงข้าวอ่ะ พวกเราก็เลยต้องวนไปหยิบหม้อหุงข้าว .. แล้วก็นั่งรอรถเมล์กับสิบชาติครึ่ง .. เพราะอพาตเม้นต์มัน อยู่ค่อนข้างไกลจากแคมปัสมากไงคะ .. เราก็เลยต้องนั่งรถเมล์ไป .. จำนวนรถเมล์นี่ก็ น้อยนิดเหลือเกิน กว่าจะมาแต่ละคน นั่งกันรากงอก ยิ้มกันเหงือกแห้งทีเดียว

ในที่สุดก็ได้ขึ้นรถเมล์กันช่วงราวๆ เกือบทุ่มนึงค่ะ .. ขึ้นแบบไม่รู้ว่า บ้านมันอยู่ไหน แถมไกลก็ไกลนะคะ .. นั่งรถไปสิ ขับออกจากแคมปัส .. ระหว่างสองข้างทาง .. แม่งมีแต่ไร่ข้าวโพด กับไร่ถั่วเหลือง !! ตลอดสองข้างทางจริงๆอ่ะ .. แต่ว่า ต้องบอกว่า สองข้างทางนี่ สวยจริงๆนะคะ ถึงจะมีแต่ไร่ข้าวโพดกับไร่ถั่วเหลืองก็เถอะ .. พอบอกเพื่อนๆไปว่า ชั้นอยากมีบ้านอยู่กลางทุ่งนี่หว่ะ .. พวกแม่งก็หันมามอง แล้วบอกว่า .. ก็มึงเรียนเกษตรหนิ !! .. ก็กูชอบนี่นา ให้กุทำไงวะ ฮ่าๆ

นั่งรถผ่านขุนเขาและท้องทะเลอันกว้างใหญ่ (มั่วแระ) สุดท้ายก็ถึงบ้านเพื่อนจนได้ .. พอลงหน้าหมู่บ้านปุ๊ป .. ก็โทรหามันค่ะ .. บ้านมันเสือกอยู่สุดทางเลยไง สุดจริงๆนะ เดินกันสิบนาทีอ่ะ .. ทำเวลาได้ดีมาก ถึงบ้านจริงๆก็ประมาณทุ่มนึงค่ะ 

พอถึงบ้านปุ๊ป ก็จัดการทำอาหารปั๊ป .. ทำกันแบบวุ่นวายมาก เจ้าของบ้านเนี่ย ไม่ได้แตะต้องอะไรเลยนะ มันนั่งดูอย่างเดียว คนทำเนี่ย คนอื่นหมดเลย .. อาหารเสร็จสรรพเรียบร้อยอย่างสวยงาม ก่อนเวลาสองทุ่มค่ะ .. อยากรู้ละซี่ ว่ามีอะไรบ้าง  

  • ไข่ตุ๋นแสนอร่อย นุ่มๆเหลืองๆหอมๆร้อนๆ คลุกกับข้าวกิน อู๊ววว
  • หมูยอทอด เกรียมๆกรอบนอกนุ่มใน .. ฮ่าๆ น้ำลายไหลละสิ
  • กุนเชียงทอด .. อันนี้ฮาสุด ตอนแรกทอดสองเส้น ..อาหารยังไม่ทันเสร็จ หมด .. ทอดต่ออีกเส้น .. เริ่มร่อยหรอ ..ผิงก็เลยแบบ ทอดหมดห่อเนี่ยแหละมึง ฮ่าๆ
  • มิโสะซุป .. คือถึงมันจะเป็นแบบ ห่อสำเร็จรูป แต่มันก็อร่อยนะเว่ย .. เติมเต้าหู้ด้วยแหละ
  • เต้าหู้ทอดผัดต้นหอม .. อันนี้เนี่ย work of art มากค่ะ คือคนทำมันเทพจริงๆอ่ะ เป็นผู้ชายนะ อาหารทุกอย่างแม่งทำหมดอ่ะ เก่งโคตรๆ
  • กิมจิ ที่เพื่อนมันซื้อมาจากร้านเกาหลี อร่อยมาก รสจัดเด็ดมากค่ะ .. กินของมันเกือบหมดกระปุงแหนะ รู้สึกแย่นิดนึง
  • สุดท้ายก็คือ ข้าวสวยร้อนๆ อ้า ..นี่แหละ สิ่งที่เราต้องการ

อาหารมื้อนั้น เป็นมื้อที่รู้สึกว่า อร่อยที่สุดแล้วในรอบหลายอาทิตย์เลยค่ะ .. อร่อย เพราะว่าเราทำกินกันเอง .. อร่อย เพราะว่ามันเป็นอาหารไทย .. อร่อย เพราะว่ามันมากจากน้ำใจของแต่ละคน .. อร่อย เพราะว่าทุกคนกินด้วยกัน .. ถึงแม้ว่าอาหารมันจะไม่มากมาย ไม่ได้เริ่ดเลอ .. แต่มื้อนั้น ก็อิ่มหนำสำราญทุกคนนะคะ

จัดการเก็บของกันเสร็จสรรพเรียบร้อย .. คนที่ไม่ได้ทำ ก็ทำหน้าที่ล้างจานไปค่ะ .. พอกินกันเสร็จ .. ก็นั่งเล่นกันต่อค่ะ .. พวกที่เรียน engineering (ซึ่งแม่งก็เรียนกันหมดแหละ ยกเว้นผิงกับเพื่อนอีกคนนึง) ก็มีการบ้านเลขออนไลน์กัน .. ก็เหมือนช่วยๆกันปั่นๆไป .. ผิงก็นั่งดูทีวีลัลล้า คุยไปเรื่อยๆ .. จนกระทั่งเวลา สามทุ่ม ก็ตัดสินใจว่า ควรจะกลับกันได้แล้ว เพราะพรุ่งนี้ ทุกคนมีเรียนเช้าหมดเลย !! เดินออกจากบ้านเพื่อน ตอนเวลาประมาณสามทุ่มสิบห้าค่ะ ไปถึงที่รอรถก็ประมาณสามทุ่มยี่สิบ ..

ตอนนี้แหละ ที่เป็นเวลาที่น่าตื่นเต้นมาก .. ทำไมถึงตื่นเต้นอ่ะหรอ ... หึหึ

มันมืดมากอ่ะ !! แทบไม่มีแสงไฟเลย แล้วรอบๆตัวนะคะ ก็อย่างว่า ไร่ข้าวโพด ไร่ถั่วเหลือง ป่า ... จุดจุดจุด ฟ้าววว .. ลมนี่ก็พัดแบบเย็นๆ มืดก็มืด คนก็ไม่มี .. บรรยากาศเป็นใจสุดๆ ณ เวลานั้นเนี่ย เอาไปใช้ถ่ายหนังผีได้เลยอ่ะค่ะ .. 

พวกเราก็นั่งๆรอรถกันไปค่ะ .. แต่แบบ .. รถมันไม่มา .. ตอนนั้นพวกเราเริ่ม panic กันแล้วค่ะ .. ทำนองว่า พวกกุจะได้กลับบ้านม้ายยยย .. ตอนแรกก็ยืนรอกันนะคะ ซักพักหนึ่ง เริ่มนั่ง นั่งเสร็จเริ่มเปิดเพลง เปิดเพลงแล้วเริ่มเต้น .. คือเหมือนเมาได้โดยไม่ต้องกินเหล้าเลยค่ะ .. นั่งๆกันไปซักครึ่งชั่วโมง .. ฝนโปรยๆลงมาด้วยค่ะ .. แล้วนึกสภาพที่ว่า ลมเย็นก็พัดมาเรื่อยๆ .. คือตอนกลางวันแม่งก็ร้อนชิบหาย ตอนกลางคืนนี่ก็หนาวแสส แบบนั้นเลยค่ะ

ถึงเวลานั้น ผิงรู้สึกแย่มาเลยค่ะ .. ด้วยความที่เป็นคนชวนคนอื่นให้มา แล้วไม่รู้จักเช็คเวลารถให้ดี ทำให้คนอื่นเค้าต้องมาลำบากด้วย ทุกคนก็มีเรียนเช้าๆทั้งนั้น .. แล้วมันก็เหนื่อยกันทุกคนเลยค่ะ

รอไปหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดรถก็มาค่ะ .. แล้ว รถคราวนี้ รถมันวิ่งอ้อมอ่า TT กว่าจะไปถึงบ้านเนี่ย ก็นานโขเลยค่ะ ถึงบ้านกันแบบโทรมๆ เดินกันสะโหลสะเหลทีเดียวค่ะ ... ยิ่งพวกเพื่อนๆ เหนื่อยกันเท่าไร ยิ่งทำให้ผิงรู้สึกผิดมากขึ้นเท่านั้น .. เหมือนเป็นความผิดกู ชวนมันมา แล้วทำให้มันลำบาก ..

จากเรื่องนี้ มันสอนให้ผิงรู้อะไรหลายๆอย่างเลยค่ะ

  • วันหลังถ้าจะไปกินข้าวบ้านเพื่อน อย่าไปช่วงวันเรียน
  • หรือถ้าจะไป เช็คตารางรถให้ดีก่อน
  • ไปวันหยุดดีที่สุด หรือไม่ก็ไปตอนกลางวัน

 

แต่ถึงวันนั้น จะเหนื่อยกันเป็นซากศพ .. แต่ก็ถึงบ้านกันโดยสวัสดิภาพทุกคนนะคะ แต่จะนอนดึกเท่าไรนั้น ก็ไม่รู้เหมือนกัน  

ถึงยังไง สำหรับผิง วันนั้นก็สนุกมากๆเลยนะคะ .. มันทำให้เพื่อนๆ สนิทกันมากขึ้นมาอีก ไม่มากก็น้อยแหละค่ะ

 

ปล. ที่จริงมีเรื่องจะอัพอีกนะเนี่ย แต่ว่ายาวแล้ว ไว้พรุ่งนี้แล้วกัน .. จะอัพเรื่องปาร์ตี้แหละ .. แล้วจะบอกว่า เด็กไทยที่เมกา เค้าปาร์ตี้กันยังไง เอิ๊กๆ

ปปล. แล้วไว้วันหลัง จะอัพเรื่องเรียนบ้างนะ .. แหะๆ

Please Anticipate นะคะ

 

 

edit @ 29 Aug 2009 23:24:42 by PINGPING

Comment

Comment:

Tweet

<a href="http://orfmtjongrusrgt.com">ctysartmunzupmg</a> http://sxqicbobwsrwlzf.com [url=http://hapgvdjubntcnrm.com]nozaffzynqlyavv[/url]

#6 By hqlgpnzuau (94.102.52.87) on 2010-06-14 08:52



หิววววว 555

#5 By *~ happyah ~* on 2009-09-01 18:24

ทำกับข้าวกินกันที่บ้านกับเพื่อนรู้ใจก็สนุกดีนะครับ

อยากไปร่วมวงด้วยจังเลย

#4 By Clepsydra:: on 2009-08-30 21:14

หิวอ่ะ
เป็นการเดินทางไปกินข้าวที่ทรหดมากเลยครับ
ข้ามน้ำข้ามทะเลกันเลยทีเดียว ท่าทางจะถล่ม
หมดตู้เย็นเลยนะครับsad smile

#3 By XEGXEF on 2009-08-30 00:29

อ่านแล้วหิวเลยค่ะ น้ำลายจะหก เข้ามาตอนดึกด้วย แง ๆ ๆ

#2 By จอมบงการ on 2009-08-30 00:04

อ่านแล้วหิวเลยว่ะแก

ไม่ไปเมืองนอกไม่เห็นค่าของอาหารไทยหรอก
อยู่นี่กินกันเป็นเรื่องปกติ

ชั้นล่ะอยากไปไหนก็ไปได้บ้างว่ะ
คิดถึง.

#1 By BLUE. on 2009-08-29 23:28