OneHeckofaDay (1)

posted on 14 Sep 2009 00:42 by khanomping

 

เย็นวันศุกร์ 11กันยา09

 

วันนี้เป็นวันพิเศษค่ะ พิเศษเพราะว่า หนึ่ง เป็นวันศุกร์ สอง วันนี้จะเซอร์ไพรส์วันเกิดให้เพื่อนคนหนึ่งค่ะ เรียกไอ่นี่ว่า ลูกท้อ แล้วกัน ... ที่จริงแล้ว วันศุกร์ก็ไม่ใช่วันเกิดของลูกท้อหรอกค่ะ มันเกิดวันที่สองกันยา แต่ตอนมันเกิดมัน มันไม่บอกใครเลย นั่งกินข้าวกันอย่างปกติสุข จำได้ด้วยว่า วันนั้นทำไข่พะโล้กินกันค่ะ .. จนกระทั่งมารู้ทีหลัง ผิงก็เลยวางแผนกับเพื่อนๆคนอื่น ว่าจะเซอร์ไพรส์วันเกิดให้ลูกท้อกัน เพราะว่า เย็นวันนั้นตั้งใจจะไปกินข้าวบ้านมันแล้วก็ไปค้างบ้านเค้าอยู่แล้ว

หลัง เลิกเรียนเสร็จ ตอนห้าโมงครึ่ง ต้องไป Walmart กันค่ะ เพราะอะไร? ก็คิดดู คิดจะเซอร์ไพรส์เย็นนั้น แต่อาหารก็ยังไม่ได้ซื้อ เค้กก็ยังไม่ได้เตรียม คือพูดง่ายๆคือยังไม่ได้เตรียมอะไรเลย แถมผิงเป็นเหมือนคนต้นคิด ก็ต้องรับหน้าที่โทรชวนทุกคน วันนั้นเนี่ย ผิงคุยโทรศัพท์กันหูฉีกเลยค่ะ

จะเล่าแผนการคร่าวๆให้ฟังแล้วกันนะคะ ...

ผิง ลูกท้อ และนาตาชา .. (คนไทยหมดนะ ชื่อก็โม้) ต้องไป Walmart ด้วยกันค่ะ ผิงและนาตาชา จะรับหน้าที่ซื้อเค้ก แล้วก็ซื้ออาหารเลี้ยงคนอื่นๆ พวกเราตั้งใจจะเซอร์ไพรส์ลูกท้อ ด้วยการที่นัดเพื่อนคนอื่นๆมาโดยที่มันไม่รู้ แล้วก็เอาเค้กมาเซอร์ไพรส์กัน .. จะมีเพื่อนสองคน คือ เคธี่แล้วก็จิวเวลรี่ ดึง ลูกท้อเอาไว้ โดยการเรียกให้มันไปสอนการบ้าน แล้วคนอื่นๆก็จะเข้าไปบ้านมัน แล้วก็ตระเตรียมเค้ก และอาหาร รอเวลาจะเซอร์ไพรส์กันค่ะ .. แล้วตอนจะกลับมาบ้านของลูกท้อ เคธี่และจิวเวลรี่ ก็จะเหมือนขอแยกตัวไป แล้วให้สองคนนี้รีบวิ่งมาที่บ้านของลูกท้อ แล้วให้ลูกท้อเดินกลับมาคนเดียว .. แล้วเราก็จะ บู้มมม เซอร์ไพรส์เค้ากันค่ะ ..

อ่ะ แผนคร่าวๆก็ประมาณนี้นะ แต่พักเอาไว้ก่อน กลับไปตอนที่ก่อนจะไป Walmart กันดีกว่าค่ะ

 

รถ บัสสายที่จะไป Walmart ได้ มีสองสายค่ะ คือ 1B กับ 4B ... และแน่นอนว่า ตอนขึ้นรถบัสกัน เราขึ้นสาย 3B กันค่ะ ... แปลว่าไรรู้มั้ย? ก็แปลว่าขึ้นผิดสายไง .. ฮ่าๆๆๆ ตึ่งโป๊ะ  

ตอน ขึ้นรถบัส เราก็นึกว่าขึ้นถูกคันกันแน่ๆค่ะ แต่ว่า นั่งรถกันไปนานมากกก ไม่ถึงซักที จะกระทั่งอ้อมกลับมาทางเดิมแล้ว ก็ยังไม่ถึง Walmart ค่ะ .. ก็เลยตัดสินใจไปถามคนขับรถกัน .. เค้าก็บอกว่า สายนี้ไม่ผ่าน Walmart หรอก .. เราก็เลยถามต่อว่า ลงป้ายไหนถึงจะใกล้ที่สุดคะ แล้วต้องไปยังไงต่อ? .. คนขับก็บอกว่า เดี๋ยวลงป้ายนี้หยั่งงี้นะ แล้วรถสาย 1B ก็จะผ่าน ขึ้นรถ 1B ก็ถึง Walmart ได้แล้วล่ะ ..

ลงจากรถบัส .. ท่ามกลาง สิ่งที่เรียกได้ว่า Out of nowhere .. มีบ้านคน แต่ไม่ค่อยมีคนเดิน มีไร่ข้าวโพดและไร่ถั่วเหลืองแสนกว้าง .. นานๆทีรถจะผ่านมาซักคัน .. ฮ่ะๆ สุดๆแล้ว

นั่ง รอรถบัสกัน .. นานมากกก .. คือ ผิงไม่เข้าใจจริงๆ พวกเรามีปัญหาอะไรกับพวกรถบัสหรือเปล่า? คือ ถ้าไม่ขึ้นผิดคัน ดูตารางรถผิด ก็ต้องรอกันนานมาก หรือไม่อีกทีก็วิ่งตาม .. ผิงว่าพวกเราเนี่ย มีเรื่อง bus issue กันจริงๆนะ  

นั่งรอนาน ผิงก็เบื่อ เลยถ่ายรูปวิวมาเล่นๆค่ะ .. เอามาโชว์นิดนึงแล้วกันนะ

 

รอรถไปได้สี่สิบนาทีก็ได้ขึ้นรถค่ะ .. แต่จะบอกว่า ฉากนี้เจ็บปวดมากๆค่ะ .. เพราะอะไรรู้มั้ย? เพราะว่าทันทีที่ขึ้นรถอ่ะ .. นั่งไปได้ หนึ่งนาที ก็ถึง Walmart แล้วล่ะสิคะ .. ซึ่งมันก็แปลว่า .. ถ้าพวกเราเดินไป ก็ถึงเมื่อสิบชาติครึ่งที่แล้วแล้วววว

ถึง Walmart ปุ๊ป .. คราวนี้ เช็คเวลารถอย่างดี .. อีกครึ่งชั่วโมงรถจะมาค่ะ !! มีเวลาให้วิ่งพล่านซื้อของกันแป๊ปเดียว .. ต้องซื้อเค้ก ของใช้ส่วนตัว อาหาร .. ผิงต้องกันลูกท้อ แล้วให้นาตาชาไปซื้อที่เหลือ .. เค้กก้อนใหญ่ไม่รู้จะซ่อนยังไง .. พอดีแนทซื้อกระทะ เลยเอากระทะปิดเค้ก .. โทรศัพท์เข้ามาทุกห้านาที เพื่อนคนอื่นๆก็ถามว่าอยู่ไหนแล้ว ตกลงเอาไง ผิงก็คุยไม่ได้เพราะว่าประกบลูกท้ออยู่ .. มึนได้อีกค่ะ ... ที่สำคัญนัดเพื่อนคนอื่นๆตอนสองทุ่ม แต่ ณ เวลานั้น พวกเรายังอยู่กันบนรถบัสอยู่เลยค่ะ .. แย่ได้อีก

แต่ว่า ก็เป็นโชคดีของเรา เพราะว่ามึนๆเมาๆ ลูกท้อมันก็งงๆ .. มันก็เลยจับไม่ได้ค่ะ ว่าจะมีอะไรเตรียมเอาไว้รอมัน  

 

พอถึงมหาลัยปุ๊ป ก็แยกกันเลยค่ะ ให้นาตาชาไปเก็บของที่บ้านลูกท้อ ผิงเดินกลับไปหอตัวเองไปขนของที่จะไปนอนค้างบ้านลูกท้อ แล้วลูกท้อก็เดินมาพร้อมกับผิง เพื่อนจะไปบ้านของ เคธี่แล้วก็จิวเวลรี่ ค่ะ .. วิ่งเก็บของกันแบบแข่งกับเวลา เพราะว่าการบ้านมันก็มีไม่กี่ข้อ แถมก็ไม่ยากด้วย ก็วิ่งกันพล่านเลยค่ะ .. 

ผิงขนของเสร็จ นาตาชาตามมาทีหลัง .. มีรุ่นพี่ กับเพื่อนอีกคนมาช่วยขนของค่ะ .. ก็ขนกับไปถึงบ้านลูกท้อด้วยดี ... 

ถึงบ้านได้แปปนึง เคธี่โทรมาหา บอกว่า ลูกท้อกำลังออกมาแล้วนะ ใกล้จะถึงแล้วด้วย .. เราก็วิ่งพล่านกันอีก กรี้ดๆๆ ทำไงดีๆๆๆๆ ปิดไฟๆๆๆ ซ้อมมมๆๆๆ เงียบๆดิวะ .. ประมาณนี้ .. ซักพักเคธี่ก็มาถึง ตามด้วย จิวเวลรี่ ... 

พวกเราก็นั่งจับเจ่ารอลูกท้อกันในห้องนอนของมัน แล้วก็ปิดไฟมืดๆทั้งบ้าน ... ได้ยินเสียงลูกท้อเปิดประตูหน้าบ้าน มันก็เปิดไปทีละดวง .. ค่อยๆเดินขึ้นบันไดมา เปิดไปตรงบันได .. แล้วก็มาถึงหน้าประตูห้อง ... แอ้ดดดดดด .....

 

โปรดติดตามตอนต่อไป ..

To be continued ......

 

ปล.  พิมพ์ไปมึนไปนะเนี่ย

ปปล. ลูกสาวเริ่มงอกใบแล้วนะคะเนี่ย ดีจายยยย 

 

edit @ 14 Sep 2009 09:53:02 by PINGPING

Comment

Comment:

Tweet

big smile
อ่านไปยิ้มไป

#6 By มาทา on 2009-09-24 14:36

5555555 แกเป็นอะไรกะรถบัสวะเนี่ย
แล้วมีมาให้ติดตามตอนต่อไปช่วงไคลแมกซ์ อีก 55555

#5 By แทนชนก (124.121.234.239) on 2009-09-20 22:08

รูปบรรยากาศสวยมากครับบบ
กำลังลุ้นเลยดีที่ตอนต่อไปมาแล้วconfused smile

#4 By XEGXEF on 2009-09-15 19:46

รอติดตามค่ะ...ผลจะเป็นยังไง
cry


(รูปสวยจังค่ะ) big smile

#3 By *~ happyah ~* on 2009-09-14 20:04

อืมซีรี่ย์ยาวเลยนะตอนเดียวไม่ชม เกือบลืมหลงชมวิวที่ถ่ายมาจนลืมเรื่องวันเกิดไปแล้ว แบบว่าไม่เคยเห็น แหะๆ

เอ้ามารอติดตามต่อว่าจะมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นบ้าง

#2 By โลกมืด on 2009-09-14 16:58

แหม วางแผนกันแบบทุลักทุเล เพื่อนคงจะปลื้มน่าดูนะครับ

ชอบภาพเก้าอี้ไม้ยาวๆครับ เหงาดี

จะมาตามอ่านตอนต่อไปครับ

#1 By Clepsydra:: on 2009-09-14 06:45